Nathalie Schreckenberg

Prótesis imposibles: Piezas para una transformación del cuerpo
- 4 Fotografies, 59,4 x 84,1 cm
- Pieza para debajo de la lengua, llautó, 4x 3,5x 2cm, 2011
- Pieza para torso girado, llautó i plata 10x 4x 5cm, 2011
- Pieza para pechos, llautó, plata y ploms 150gr, 11x 8x 3cm, 2011
- Pieza para mandíbula, Llautó 13,5x 16,5x 6,5cm, 2011
Pròtesis Impossibles: peces per a una transformació del cos és una sèrie que consta de quatre peces i quatre fotografies. Aquestes surten de parts del cos, són modificades i hi tornen provocant-li una deformació. Les peces s’activen quan tornen al cos, limitant-lo físicament i provocant a qui veu les modificacions generades per aquests petits objectes.
És una situació efímera, és un breu instant precisament per la impossibilitat de portar-les posades; transformen el cos; forçant-lo inconvenientment; tenen un valor contraproduent. Són absurdes mentre que un pot arribar a plantejar-se posar-se-les, però aquesta idea és rebutjada ràpidament quan percebem els seus inconvenients i la seva inutilitat.
S’apropen a nosaltres per la familiaritat que sentim per afegir elements externs al nostre cos, i s’allunyen de nosaltres per la seva incomoditat.
Ens relacionem com en molts aspectes de la vida moderna, en termes de propietat amb el cos. La saturació de les imatges als mitjans porta a una alienació del subjecte, a una desubicació entre el que és real i el que no. El grotesc té lloc en aquesta alienació del cos i dels seus processos.
Com assolir l’inassolible? Es pot dir que moltes vegades aspirem a impossibilitats. Les peces i fotografies que vaig realitzar són una exageració d’impossibilitats, incomoditats, transmeses amb el que tenim en comú, el cos.
Prótesis Imposibles: piezas para una transformación del cuerpo es una serie que consta de cuatro piezas y cuatro fotografias. Éstas salen de partes del cuerpo, son modificadas y vuelven a él provocando un extrañamiento del mismo. Las piezas se activan cuando vuelven al cuerpo, limitándolo físicamente y provocando a quien ve las modificaciones generadas por esos pequeños objetos.
Es una situación efímera, es un breve instante precisamente por la imposibilidad de llevarlas puestas; transforman el cuerpo; forzándolo inconvenientemente; tienen un valor contraproducente. Son absurdas en tanto que uno puede llegar a plantearse ponérselas pero esa idea es rechazada rápidamente cuando percibimos sus inconvenientes y su inutilidad.
Se acercan a nosotros por la familiaridad que sentimos por añadir elementos externos a nuestro cuerpo, y se alejan de nosotros por su incomodidad.
Nos relacionamos como en muchos aspectos de la vida moderna, en términos de propriedad con el cuerpo. La saturación de las imágenes en los medios lleva a una alienación del sujeto, a una desubicación entre lo que es real y lo que no. Lo grotesco tiene lugar en esa enajenación del cuerpo y de sus procesos.
¿Cómo alcanzar lo inalcanzable? Se puede decir que muchas veces aspiramos a imposibilidades. Las piezas y fotografías que realicé son una exageración de imposibilidades, incomodidades, transmitidas con lo que tenemos en común, el cuerpo.